بیمارستان دریایی

گاه نوشت های یک پزشک

بیمارستان دریایی

گاه نوشت های یک پزشک

پیوندها
  • ۰
  • ۰

من کبوتر نیستم، اما ندیدم در بقیع/ یا کریمی را برانی از حریمت، یا کریم... 

پ ن:وقتی فکر میکنم این قبر امام های منه، دلم میخواد از غصه بمیرم.. 

این متن به سوالات پاسخ روشن و علمی میده، هم ممنون و شاد شدم ازفهمیدن اصل مطلب و هم توصیه میکنم دوستان بخونن تا مثل من اشتباه متوجه نشن! اصل متن اینجا: http://raghim2.blog.ir/

فتوای تاریخی ، تاریخ فتوایی! 

در سال 85 چند نفر از طلاب قم که از مقلدان صادق روحانی و صادق شیرازی بودند، در بارۀ تاریخ شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام، ایجاد سئوال کردند و اِن قُلت هایی را در برخی رسانه های مکتوب رواج دادند و کوشیدند با اخذ فتوا از مراجع تقلید، جمهوری اسلامی را مجاب کنند تا سالروز شهادت امام حسن مجتبی (ع) را در تقویم رسمی کشور از 28 صفر به هفتم صفر تغییر دهد. چرا؟ به دو دلیل:

 دلیل اول: این جماعت، نوعاً با ترویج حزن و اندوه در جامعه اسلامی موافق ترند و با مراسم شادی و نشاط حتی المقدور موافقت ندارند. البته این حرف را به صراحت نگفته و نمی گویند. اما سخنرانی ها و برنامه های اجرایی طلاب و مقلدان صادق شیرازی مؤید این است که این ها به افسردگی و ملالت در جوامع شیعی بیشتر دامن می زنند و پیروان اهل بیت علیهم السلام را عاری از شور و شعف و شادابی می پسندند. از این رو نگران بودند که مبادا، سیمای جمهوری اسلامی در هفتم صفر بعنوان ولادت امام موسی بن جعفر (ع) برنامه شاد اجرا کند!

دلیل دوم: این گروه تلاش می کنند در هر زمینه ای نظر مراجع تقلید خود را در ایران ترویج کنند و توصیه های آن ها را به خورد مردم دهند و در صورت امکان جمهوری اسلامی را در تنگنای تصمیم گیری قرار دهند. البته صادق روحانی مقلدان زیادی ندارد. ولی دفتر ایشان گاهی در بعضی مسیرها با طیف شیرازی، همراهی و همنوایی دارد!

اما، تلاش برنامه ریزی شدۀ این افراد، به دلیل حاصل نشدن اجماع در فتاوای مراجع تقلید، عملاً بی نتیجه ماند و تیر تلاششان به سنگ خورد. تا اینکه در سال 95 و 96، بانیان این طرح، زیرکانه حرکت دوباره ای را آغاز و هدفِ خود را از طریق فضای مجازی و برخی رسانه های نوشتاری و به روش مصاحبه با برخی چهره های شاخص دنبال کردند. تا جایی که یکی از روحانیون شناخته شده و برخی از سایت ها و خبرگزاری های مشهور نیز به دام این ها افتادند!

بعضی خبرگزاری ها بی آنکه بدانند، این موضوع را در قالبِ نشرِ فتاوای مراجع تقلید پوشش دادند و آن فرد روحانی نیز در صفحۀ اینستاگرامش این موضوع را به اشتراک گذاشت و در یک مصاحبۀ خبری نیز تلویحاً پیشنهاد کرد تا علما و بزرگان حوزه، نسبت به یکسان سازی تاریخ شهادت امام حسن علیه السلام مطابق نظر علمای عراق اهتمام ورزند! اما باز هم اتفاقی نیفتاد و این مسئله همچنان ناموفق و مسکوت باقی ماند. در این مورد چند نکته قابل توجه است:

  1. استفتایی که از مراجع تقلید به عمل آمده، نشان می دهد که متن استفتاء کاملاً جهت دار و هدفمند تنظیم شده است! در واقع، استفتاء کنندگان دنبال این بودند که جواب مطلوبِ خود را از مراجع بگیرند! که البته پاسخ مراجع محترم، آنطور که آنها می خواستند، به دست نیامد.
  2. آنچه راجع به اختلاف تاریخ شهادت امام حسن مجتبی (ع) در سایت های اینترنتی منتشر شده، مربوط به سال های 93 و 96 است که نشان می دهد این شُبهه و اِن قُلت ها قبل از آن یک مسئلۀ درون حوزوی بوده و در سطح جامعه مطرح نبوده است. نکته قابل توجه این است که یادداشت های مربوط به این مسئله، نوعاً غیر محققانه، با ادبیات واحد و با شکل و شمایل یکسان، بعضاً بدون تاریخ انتشار و بدون نام نویسنده در سایت های آن روز بازنشر داده شده و هدف، این بوده است که به مردم بقبولانند تاریخ شهادت امام مجتبی (ع) در هفتم صفر معتبرتر است. جالب تر از همه این است که در انتهای اغلبِ یادداشت ها اظهار امیدواری کرده اند که علما و مسئولان امر دست به کار شوند و تاریخ شهادت امام حسن علیه السلام در جمهوری اسلامی را با آنچه در عراق مرسوم است، یکسان سازی نمایند!
  3. مقالات، یادداشت ها و مصاحبه هایی که مرتبط با این موضوع در سایت ها منتشر شده، غالباً اظهارنظرهای غیر علمی و نقل قول های غیر محققانه است که از منابع دست دوم گرفته اند. بی آنکه مستندات تاریخی را مورد تطبیق قرار دهند و یا در بارۀ صحت و سقم نقل ها تحقیقی کرده باشند.

اختلاف نظر در بارۀ تاریخ شهادت امام مجتبی (ع) یک واقعیت انکار ناپذیر است. اما خوب است بدانیم که قِدمت راویان و ناقِلان مشهور در این موضوع به دو مقطع تاریخی تقسیم می شوند: یکی مربوط به قرن های 9 و 10 هجری است و دیگری به قرن های سوم تا هفتم هجری برمی گردد. کما این که علما و راویانی که در بارۀ تاریخ شهادت امام حسن مجتبی (ع) نیز اظهارنظر کرده اند؛ به دوگروه تقسیم می شوند:

  1. گروهی که شیخ بهایی در میان آنها دیده می شود، این گروه نقل خود را از شهید اول گرفته اند و شهید اول نیز نقل خود را از کتاب تثبیت الامامه گرفته است. کتابِ تثبیت الامامه اگرچه قدمتی دیرینه دارد و مؤلف آن کاملاً مورد وثوق است، اما اکثر علمای قدیم و جدید معتقدند که نسخه نویسان بعدی، تعداد صفحات این کتاب را به سلیقۀ خود افزایش داده و در نتیجه آن را از اعتبار انداخته اند!
  2. گروهی که شیخ عبدالکریم حائری (مؤسس حوزه علمیه قم) در بین آن ها وجود دارد، این گروه نقل خود را از شیخ ابراهیم کفعمی دانشمند بزرگ شیعی گرفته اند که به قرن 9 و 10 هجری یعنی به دوره های بعد از شهید اول تعلق دارد. (شیخ عبدالکریم حائری به اعتبار همین منبع، عزاداری امام مجتبی (ع) را که هفتم صفر در نجف مرسوم بود به ایران منتقل فرموده است)

اما غیر از کتاب تثبیت الامامه (که دارای نقص و فاقد اعتبارشده است) و مصباح بلدالامین کفعمی (که مربوط به دوره بعد از شهید اول است) بقیه راویان و دانشمندان شیعه همچون فتاح نیشابوری، اربلی، شیخ طوسی، شیخ طبرسی، سعدبن عبدالله اشعری، نوبختی، کلینی و شیخ مفید که همگی به دوره های قبل از شهید اول تعلق دارند؛ 28 صفر و یا آخر ماه صفر را سالروز شهادت سبط اکبر (ع) نقل کرده اند.

  • ۹۶/۰۸/۰۵
  • دکتر یونس

نظرات (۷)

ملتی که تاریخ نمی خونه و از تاریخ خودش از اسطوره ها و قهرمانان واقعی خودش خبر نداره به جایی میرسه که از بیرون میان و برای مصالح خودشون براش اسطوره می تراشند ...
مثلا برای کوروشی که تو یه کشور دیگه کشته و سر از بدنش جدا شده قبر می تراشند .. قبری که قرنها به اسم مقبره مادر سلیمان معروف بوده ... کوروشی که اصلا دین و آیینش میگه مُرده رو به جای دفن تو دخمه ای بالای کوهی جایی بگذارین که حیوات بخورندش و زمین آلوده نشه ...
ملت ناآگاه باید هم ملعبه ی دست دشمنان دانا بشه !


پاسخ:
این کوروش پرستا که تو 8 سال جنگ از ترس حزب بعث تو سوراخ موش قایم بودن! نکردن حداقل به عشق هخامنش و پاسارگاد دو تاشون بره تو میدون مین! یه خودی نشون بدن حداقل پای عشق و مام وطن! عقل نباشه جون در عذابه واللا.. اینا هم از بی صاحبی و پوچی رسیدن به ایران باستان.. ولشون کن بابا بذار خوش باشن.. طرف سطحش در همین حده.. بهش سخت نگیر. بیش از این نمیفهمه.
راستی نیست تورا شمع و چراغ و حرمی
نکند سائلی آمد و حرم بخشیدی... 
تسلیت میگم. 
پاسخ:
کمی بیش از امامان ِ حرم دار/ امامِ بی حرم را دوست دارم..
این که زمان شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام را در هفتم صفر بصورت متواتر و صحیح تر درتاریخ ثبت کرده اند شکی نیست و چنین نیز گفته اند که شیعیان عراق در شهرهای نجف و اینجا که ما هستیم از دیرباز، هفتم صفر را برای امام مجتبی، مراسم عزا برپا میکردند. بنابراین، بنده تا اینجای مطلب با شما موافقم.
اما اینکه ناصرالدین شاه موجب تغییر تاریخ شهادت آن حضرت در ایران شده باشد را مطمئن نیستم و سندی هم ندیده ام. البته عملکرد شاهان به ویژه در امور مذهبی آن قدر گستاخانه و وقیحانه هست که هر وصله و تهمتی به آنها می چسبد و نیاز به اثبات هم ندارد. با این وجود به نظرم بهتر بود در این مورد یک سند معتبر  ارائه می دادید تا مطلب تان متقن تر و مقبول تر افتد.


پاسخ:
سلام علیکم. عجالتا نائب الزیاره ما باشید.
قبلا مقاله ای خونده بودم . حالا دقیقترش رو باز سرچ میکنم. آدرس رو اینجا میگذارم. 
ناصرالدین سومین پسر و نخستین فرزند باقی‌مانده این زوج[۲] در ششم صفر ۱۲۴۷ در دهکده کهنمو از توابع اسکو در نزدیکی تبریز به دنیا آمد. تولدش همین شش صفر هست.

این مقاله بیشتر توضیح داده:
http://www.farhangnews.ir/content/55184

 به دلیل اختلاف روایت؛ دو قول برای روز شهادت امام حسن مجتبی نقل شده است:
 
1. بیست و هشتم صفر؛ بر اساس نقل شیخ کلینی و شیخ مفید و شیخ طبرسی. رضوان الله علیهم
2. هفتم صفر؛ بر اساس نقل شهید اول، کفعمی، شیخ بهایی، علامه مجلسی، مرحوم صاحب جواهر، شیخ کاشف الغطاء و محدث قمی، رضوان الله علیهم
 
هرچند حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی موسس معظم حوزه علمیه قم فقط هفتم صفر برای امام مجتبی اقامه عزا می کردند و به امر ایشان در آن روز بازار هم برای اقامه عزا تعطیل می شده و هنوز هم در برخی از بیوت مراجع در قم روز هفتم صفر برای امام مجتبی روضه برپا می شود اما همچنان در تقویم رسمی کشور هفتم صفر روز ولادت امام موسی بن جعفر علیهما السلام درج می شود که بنابر برخی پژوهش های انجام شده قطعا ماه ولادت ایشان ذی الحجه است و هفتم صفر ولادت آقا موسی بن جعفر سلام الله علیه نیست! و اگر هم ولادت باشد نکته مهم این است که محرم و صفر ماه حزن اهل بیت است و بسیاری از بزرگان ما مانند استاد فقید ما آقای مجتهدی رحمه الله تقیّد داشتند که در روز هفتم صفر مجلس روضه تشکیل شود و روضه امام مجتبی یا امام کاظم خوانده شود و تاکید می کردند این روزها حتی اگر تولد امام معصوم هم باشد، روز سرور نیست، روزهای اسارت اهل بیت امام حسین و ماه حزن است!
و نکته جالبی که می فرمودند این بود که "چون ناصرالدین شاه تولدش در این روز بود و برای اینکه روز تولدش مصادف با شبِ وفات امام جسن مجتبی نباشد تا بتوانند جشن بگیرند این دست کاری را در تقویم کرده اند." که در حد یک احتمال می شود پذیرفت اما قابل تامل است چون واقعا تولد او در همین روز بوده ششم صفر و قبل از آن قول بیست و هشتم مرسوم نبوده و الان هم فقط منحصر به ایران است!

حجت الاسلام یوسفی غروی از محققان تاریخ اسلام حوزه علمیه قم، در این رابطه بیان کرد که آنچه در میان عامه مردم در رابطه با سالروز شهادت امام حسن مجتبی (ع) مشهور و معروف است روز 28 صفر است. اما بزرگان و علما روز 7 صفر را به عنوان روز شهادت این امام همام، روز عزا و تعزیه می دانند.  
 
غروی با بیان این که تمام شیعیان در دنیا به غیر ایران هفتم صفر را به عنوان روز شهادت امام حسن مجتبی(ع) عزاداری می کنند، می گوید: در کشور ما این روز به عنوان سالروز میلاد امام هفتم(ع) تبریک گفته می شود در حالی که در کل عالم اسلام، شیعیان در این روز عزادار هستند.  من در سفرهای تبلیغی که به کشورهای مختلف اروپایی، آسیایی و حاشیه خلیج فارس داشته ام، دریافتم که شیعیان این مناطق از این مسئله ناراحت هستند و اعتراض می کردند که چرا وقتی همه ما در عزا هستیم ایران این روز را جشن می گیرد و تبریک می گوید. در تاریخ روایتی مبنی بر شهادت امام حسن مجتبی(ع) در هفتم صفر وجود دارد که از زمان صفویه تصمیم گرفته شد این روایت به ۲۸ صفر منتقل شود تا در این روز دو مناسبت رحلت رسول ا...(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) و در ۲۹ صفر هم شهادت امام رضا(ع) واقع شود.
 این مسئله در عصر صفویه ترویج شد که برخلاف واقعیت های تاریخی است. به همین دلیل تمام شیعیان به غیر از شیعیان ایران در روز هفتم صفر به عزاداری می پردازند. در گذشته تمام شیعیان دنیا، هفتم صفر را به عنوان سالروز شهادت امام حسن مجتبی(ع) عزاداری می کردند اما در عصر صفویه در ایران مناسبت هفتم صفر را به ۲۸صفر تغییر دادند.
 
السلام علیکِ
عجالتاً دعاگو و نایب الزیاره بودم و هستم اگر لایق باشم

آنچه را در مورد نقل های مختلف و اقوال کفعمی و کلینی و شیخ مفید و شهید اول و سایر بزرگان فرمودید، می دانم و قبول دارم و اینکه غیر از ایران بقیه شیعیان، هفتم صفر را سالروز شهادت امام مجتبی سلام الله علیه می دانند نیز با کمی اغماض مورد وثوق است و قابل تردید نیست. فقط بحث این است که سند معتبری دال بر دخالت ناصرالدین شاه وجود نداره و اگر هست بنده ندیده ام. ضمن اینکه خودتون در پاسخ نوشتید که در زمان صفویه تاریخ  شهادت را به ۲۸ صفر تغییر دادند. که این دوگانگی نقض آشکار فرمایش خود شماست. هرچند که همین قول هم از نظر من محل ایراد است و نیاز به بحث و استدلال دارد و باید از متون تاریخی معتبر کمک گرفت.
بنظر من ریشه این اختلاف و تفاوت تاریخی را باید در عوامل دیگری با نگاه مصلحتی و سیاسی جستجو کرد که پرداختن به آن فعلاً نه ضرورت دارد و نه به صلاح است.
باید بزرگان دینی و سیاسی به موقع به این موضوع ورود کنند و در باره اش چاره اندیشی بفرمایند.‌‌..
پاسخ:
واقعا خوش به سعادت شما. زیارت قبول. 
شما میدونستید و من رو فرستادید دنبال نخود سیاه؟! مردم آزاری در زیارت؟! وا حیرتا! 
خب اونچیزی که من میدونستم همین بود. شما که بیشتر و دقیق تر میدونید، انشا الله برگشتید با حوصله بنویسید تا ما هم بفهمیم بالاخره چی به چیست.. در اون متن نوشته بود زمان صفویه. من که مقصر رو ناصرالدین شاه میدونم. :)
من زورم به ناصرالدین شاه رسید! کسی که با امیرکبیر چنان کند با دیگران چه ها کند!  سند تاریخی دیگه ای رو هم ندیدم. دونستن حقیقت و تاریخ هم ضرورت داره و هم به صلاحه. یعنی چی هرچیزی که نمیخوان بگن میگن صلاح نیست!! بابا این مصلحت که کشت ما رو..
سلام دکتر یونس 
خوبید ؟ من میتونم ازتون یک سوال بپرسم ؟


پاسخ:
سلام و رحمه الله. من خودم علامت سوالم. بلد نبودم چی؟
دکتر یونس دانشمند و اهل مذاکره که وبلاگ ها را با کامنت هایش می منفجراند 
شما بودید دیگه 🤔🤔🤔🤔
جدای از شوخی ان شاء الله که بلدید 
پاسخ:
عاشق این می منفجراند شدم!:) جواب دادم تو همون پست بالا..
  • آب‌گینه موسوی
  • سپاس از جنابِ رئوف. 
    این ناصر را اصلا نشنیده بودم، تشکّر از خودت هم!
    پاسخ:
    یعنی تاریخ قاجار یه طرف، ناصرالدین یه طرف! چقدر گنده کاری داشته این یه نفر؟! یعنی تمام کشور رو شخله پخله کرد ، آبرو حیثیت ایران رو برد، اون حرم سراش.. اون سرسره اش.. اون سفرش به اروپا.. اون از کشتن امیرکبیر.. ای بمیری خب! دیگه بعد همه گندکاریهاش با گوله حرومش کردن! خب زودتر میزدی این نفله رو! 
     حالا قرار شد جناب رئوف برگردن، مفصل بنویسن چرا همچین شده، گویا زمزمه ها به قبل از ناصر هم برمیگرده، همونطور که در مقاله هم گفته از صفویه حرفش بوده.. 

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی